ครั้งแรกในประวัติศาสตร์ สภาจุฬาฯ ถอนปริญญาเอก “ศุภชัย หล่อโลหการ” ไม่มีผลย้อนหลัง “บวรศักดิ์”แจงในอดีตอาจจะใช้โดยสุจริต

22 มิถุนายน 2012

ศาสตราจารย์ นายแพทย์ภิรมย์ กมลรัตนกุล อธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.บวรศักดิ์ อุวรรณโณ อุปนายกสภามหาวิทยาลัย

ศาสตราจารย์ นายแพทย์ภิรมย์ กมลรัตนกุล อธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.บวรศักดิ์ อุวรรณโณ อุปนายกสภามหาวิทยาลัย

สภาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มีมติเพิกถอนปริญญาดุษฎีบัณฑิต ของนายศุภชัย หล่อโลหการ ผู้อำนวยการสำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ (สนช.) หลังมีการตรวจพบว่าวิทยานิพนธ์ของนายศุภชัยมีการคัดลอก หรือลอกเลียนวรรณกรรมโดยมิชอบ (Plagiarism)

ผู้สื่อข่าวรายงานว่า วันที่ 21 มิถุนายน 2555 มีการประชุมสภาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยมีวาระการเพิกถอนปริญญาดุษฎีบัณฑิต ของนายศุภชัย หล่อโลหการ ผู้อำนวยการสำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ (สนช.) ให้ที่ประชุมพิจารณาลงมติในประเด็นดังกล่าว

โดยศาสตราจารย์ นายแพทย์ภิรมย์ กมลรัตนกุล อธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.บวรศักดิ์ อุวรรณโณ อุปนายกสภามหาวิทยาลัยได้เปิดเผยว่า สภามหาวิทยาลัยได้มีมติให้เพิกถอนมติของสภามหาวิทยาลัย ซึ่งอนุมัติปริญญาดุษฎีบัณฑิตให้ “บุคคล” นั้น ตามข้อเสนอและมติของคณะกรรมการบัณฑิตวิทยาลัย และคณะกรรมการบริหารคณะวิทยาศาสตร์ โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 21 มิถุนายน 2555 เป็นต้นไป

เนื่องมาจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้รับแจ้งว่า วิทยานิพนธ์ระดับปริญญาดุษฎีบัณฑิตของมหาวิทยาลัย ได้ลอกเลียนผลงานวิชาการ และนำไปเป็นส่วนหนึ่งของวิทยานิพนธ์เพื่อสำเร็จการศึกษา และได้รับอนุมัติปริญญาโดยสภามหาวิทยาลัย ในการประชุมเดือนพฤษภาคม 2551

เมื่อมหาวิทยาลัยได้รับทราบข้อมูลดังกล่าว จึงได้ดำเนินการตามขั้นตอน โดยการสอบสวนหาข้อเท็จจริง และพบว่าวิทยานิพนธ์ดังกล่าวได้มีการคัดลอกผลงานจากเอกสารงานวิจัย หรือบทความอื่นอย่างมีนัยสำคัญ และในส่วนที่เป็นสาระสำคัญ ซึ่งการกระทำดังกล่าว เข้าข่ายเป็นการลอกเลียนวรรณกรรมโดยมิชอบ (Plagiarism)

ดังนั้น มหาวิทยาลัยจึงได้ให้ผู้เสนอวิทยานิพนธ์ฉบับดังกล่าว ได้มีโอกาสเข้าชี้แจงข้อเท็จจริง และแสดงหลักฐานฝ่ายตน ต่อคณะกรรมการบริหารคณะที่มีอำนาจพิจารณาอนุมัติการสำเร็จการศึกษา ที่จะทำให้ผู้สำเร็จการศึกษามีสิทธิได้รับปริญญา

และเมื่อคณะกรรมการดังกล่าว ได้พิจารณาข้อเท็จจริงทั้งหลายจากรายงานการสอบสวนข้อเท็จจริง และจากการให้ข้อเท็จจริง และพยานหลักฐานของผู้เสนอวิทยานิพนธ์เห็นว่า วิทยานิพนธ์มิได้เป็นไปตามระเบียบจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ว่าด้วยการศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา พ.ศ. 2542 ทั้งการกระทำดังกล่าว ยังเป็นการประพฤติผิดจริยธรรมทางวิชาการ อันทำให้ผู้เสนอวิทยานิพนธ์ขาดคุณสมบัติข้อที่เป็นผู้มีความประพฤติดีตามระเบียบดังกล่าวด้วย

ศาสตราจารย์ นายแพทย์ภิรมย์กล่าวว่า ทั้งนี้คณะกรรมการกฤษฎีกาได้วินิจฉัยไว้แล้วว่า หากปรากฎว่าบุคคลที่สภามหาวิทยาลัยได้มีมติอนุมัติการให้ปริญญาไปแล้วนั้นขาดคุณสมบัติ หรือมีคุณสมบัติไม่ครบถ้วนที่จะสำเร็จการศึกษาตามที่กฎหมาย กฎ ระเบียบ หรือข้อบังคับของมหาวิทยาลัยกำหนดไว้ ซึ่งมีผลให้มติสภามหาวิทยาลัยเกี่ยวกับการอนุมัติการให้ปริญญาแก่บุคคลดังกล่าวเป็นไปโดยมิชอบ สถามหาวิทยาลัยซึ่งเป็นผู้มีอำนาจอนุมัติการให้ปริญญา ย่อมมีอำนาจที่จะเพิกถอนมติดังกล่าวได้

ด้านศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.บวรศักดิ์ ได้กล่าวว่า การเพิกถอนปริญญาในครั้งนี้ เป็นการเพิกถอนปริญญาครั้งแรกของของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

เมื่อผู้สื่อข่าวถามว่า ขณะนี้ ผู้ถูกเพิกถอนปริญญาจะมีสถานะเป็นอย่างไร ระหว่างอดีตดุษฎีบัณฑิตของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย หรือถือว่าไม่เคยมีสถานะดังกล่าวเลย เนื่องจากมติเพิกถอนให้มีผลตั้งแต่วันที่ 21 มิถุนายน 2555

ดร.บวรศักดิ์กล่าวว่า ไม่ต้องการจะให้เกิดปัญหา เพราะถ้าเพิกถอนย้อนหลังแล้ว หากในอดีตมีการนำวุฒิการศึกษาไปใช้โดยสุจริต จะทำให้ผู้ได้รับผลกระทบจากการเพิกถอนมีสิทธิ์จะได้รับค่าทดแทนตามกฎหมายเนื่องจากความเชื่อในการคงอยู่ของมติดังกล่าว ดังนั้น เพื่อไม่ให้เกิดปัญหา จึงใช้อำนาจตามกฎหมายวิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง ที่บอกว่าคำสั่งทางปกครองเมื่อมีการเพิกถอน จะเพิกถอนย้อนหลังหรือไม่ก็ได้ เราจึงคิดว่าไม่ควรเพิกถอนย้อนหลัง

ส่วนหลักฐานทั้งหมดที่นำมาใช้เป็นหลักฐานในการลงมติของสภามหาวิทยาลัยในครั้งนี้ กรรมการบริหารคณะผู้เสนอให้อนุมัติปริญญา ได้มีการนำข้อเท็จจริงจากรายงานของศาสตราจารย์ นายแพทย์ยง ภู่วรวรรณ มาประกอบ และให้ผู้ถูกกล่าวหามาชี้แจง แล้วจึงมีมติส่งเรื่องขึ้นมาตามลำดับจนถึงสภามหาวิทยาลัย โดยในวันนี้ได้มีการเชิญศาสตราจารย์ นายแพทย์ยง มาให้ข้อเท็จจริงเพิ่มเติมในสภาด้วย

ดร.บวรศักดิ์ยืนยันว่าเป็นการพิจารณาโดยถี่ถ้วน ไม่รีบร้อน และเปิดโอกาสให้ผู้ถูกกล่าวหามาชี้แจงอย่างเต็มที่

“โดยจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยไม่ได้แตะเรื่องลิขสิทธิ์เลยแม้แต่น้อย เพราะไม่มีหน้าที่ในการดูเรื่องลิขสิทธิ์ ดูแต่เพียงว่ามีการกระทบมาตรฐานทางวิชาการของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเท่านั้น ในเรื่องลิขสิทธิ์ เจ้าของลิขสิทธิ์ต้องไปว่ากันเอง” ดร.บวรศักดิ์กล่าว

ศาสตราจารย์ นายแพทย์ภิรมย์กล่าวว่า ที่ผ่านมา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้มีการส่งเสริมเรื่องมาตรฐานทางการศึกษามาอย่างต่อเนื่อง ได้มีการแจกหนังสือเรื่อง “การลอกเลียนวรรณกรรม (Plagiarism)” ให้กับบัณฑิตทุกคน และมีการจัดสัมนาในเรื่องนี้อย่างต่อเนื่อง มีการพัฒนาโปรแกรมตรวจการคัดลอก และตั้งคณะกรรมการส่งเสริมและป้องกันการลอกเลียนวรรณกรรมขึ้น เพื่อให้ความรู้แก่นิสิต

เมื่อผู้สื่อข่าวถามว่า หากมีการฟ้องร้องเกิดขึ้นจากกรณีเพิกถอนนี้ ทางสภามหาวิทยาลัยจะดำเนินการอย่างไร ดร.บวรศักดิ์กล่าวว่า เรื่องนี้เป็นสิทธิ์ของผู้ถูกเพิกถอนที่จะพิจารณา ส่วนเราไม่กังวล เพราะทำตามหน้าที่

จากการสังเกตุของผู้สื่อข่าว พบว่าระหว่างการเปิดเผยต่อสื่อมวลชน ทั้งศาสตราจารย์ นายแพทย์ภิรมย์ และศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.บวรศักดิ์ ไม่มีการพูดถึงหรืออ้างชื่อของ “นายศุภชัย หล่อโลหการ” แต่อย่างใด

ทั้งนี้ หากอ้างตามหนังสือของสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา (สกอ.) ที่ได้ทำหนังสือตอบถึงนายวิลเลียม วิน เอลลิส (ผู้ร้องคดีการคัดลอกวิทยานิพนธ์) เมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม 2555

สกอ. ได้ลำดับเหตุการณ์ว่า เรื่องนี้มีการร้องเรียน เพื่อขอให้จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเพิกถอนการอนุมัติปริญญาดุษฎีบัณฑิตนายศุภชัย หล่อโลหการ ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม 2552 จนถึงวันที่ 21 มิถุนายน 2555 ที่สภามหาวิทยาลัยมีมติ คิดเป็นเวลาทั้งสิ้นกว่า 3 ปี

ลำดับเหตุการณ์

นายศุภชัย หล่อโลหการ ที่มาภาพ: http://www.bangkokbiznews.com

นายศุภชัย หล่อโลหการ ที่มาภาพ: http://www.bangkokbiznews.com

ปัญหาเรื่องการคัดลอกวิทยานิพนธ์ เกิดขึ้นหลังจากที่นายศุภชัย หล่อโลหการ ได้จบการศึกษาในระดับปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีการเกษตร คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปีการศึกษา 2550

โดยลำดับเหตุการณ์ เริ่มต้นจากการที่นายวิลเลียม วิน เอลลิส ได้ร้องเรียนต่อจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ว่านายศุภชัยได้ลอกเลียนผลงานทางวิชาการของสถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย, บริษัท สวิฟท์ จำกัด และของตน เพื่อนำไปเป็นส่วนหนึ่งในวิทยานิพนธ์ของนายศุภชัย โดยไม่มีการอ้างแหล่งที่มา

จากข้อมูลที่ปรากฏนั้น จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้มีคำสั่งลับ โดยมีหนังสือออกมาในเดือนกรกฎาคม 2552 แต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนหาข้อเท็จจริง กรณีมหาวิทยาลัยได้รับเรื่องร้องเรียนจากนายวิลเลียม วิน วิลลิส โดยมีประธานคณะกรรมการสอบสวนคือ ศาสตราจารย์ นายแพทย์ยง ภู่วรวรรณ และมีกรรมการอีก 6 คน

ต่อมา วันที่ 13 สิงหาคม 2552 จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้แจ้งว่า กรณีการร้องเรียนเป็นประเด็นที่มีความละเอียดอ่อนและซับซ้อนในข้อเท็จจริง และนายศุภชัยได้โต้แย้งข้อกล่าวหาของนายวิลเลียม และได้มีการดำเนินคดีอาญาในข้อหาหมิ่นประมาทและคดีแพ่ง จุฬาฯ จึงได้แต่งตั้งคณะกรรมการสอบข้อเท็จจริง เมื่อผลการพิจารณาออกมาแล้วจะแจ้งให้ทราบ

อนึ่ง คณะกรรมการสอบสวนหาข้อเท็จจริงชุดศาสตราจารย์ นายแพทย์ยง ได้รายงานผลการสอบสวนหาข้อเท็จจริงเมื่อวันที่ 7 เมษายน 2553 ต่ออธิการบดี สรุปผลว่า การกระทำดังกล่าวของนายศุภชัย เข้าข่ายการลอกเลียนวรรณกรรมโดยมิชอบ (Plagiarism) คิดเป็น 80% ในวิทยานิพนธ์จำนวน 205 หน้า ไม่ว่าจะเป็นการลอกวรรณกรรมของตนเอง (Self-Plagiarism) หรือเป็นการลอกวรรณกรรมของผู้อื่น หรือโดยผู้อื่นเป็นเจ้าของร่วม

ในรายงานได้ระบุว่า แม้สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ (สนช.) เป็นหน่วยงานให้ทุนแก่บริษัท สวิฟท์ จำกัด เพื่อทำการวิจัย สนช. และบริษัท สวิฟท์ จำกัด จึงเป็นเจ้าของร่วมกัน การที่ผู้ถูกร้องเรียนซึ่งเป็นผู้อำนวยการ สนช. ได้คัดลอกเนื้อหาส่วนใหญ่จากรายงานการวิจัยดังกล่าวมาเป็นส่วนหนึ่งของวิทยานิพนธ์เพื่อประโยชน์ส่วนตน จึงไม่อาจกล่าวได้ว่าผู้ถูกร้องเรียนเป็นผู้จัดทำวิทยานิพนธ์ในส่วนนี้ด้วยตนเอง

จากนั้น จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้มีหนังสือลงวันที่ 30 สิงหาคม 2553 ถึงสำนักงานคณะกรรมการกฤษฏีกา เพื่อหารือในประเด็นที่เกี่ยวข้องกับอำนาจการเพิกถอนปริญญาบัตร ว่าจุฬาฯ มีอำนาจเพิกถอนปริญญาบัตรที่เคยอนุมัติให้แก่บุคคลดังกล่าวได้หรือไม่ และจะดำเนินการกับกรณีดังกล่าวอย่างไร

ทางสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาได้ให้คำตอบเมื่อเดือนมกราคม 2554 ว่า หากปรากฏว่าบุคคลที่สภามหาวิทยาลัยได้มีมติอนุมัติการให้ปริญญาไปแล้วนั้น ขาดคุณสมบัติ หรือมีคุณสมบัติไม่ครบถ้วน ที่จะสำเร็จการศึกษาตามที่กฎหมาย กฎ ระเบียบ หรือข้อบังคับของมหาวิทยาลัยกำหนดไว้ ซึ่งมีผลให้มติสภามหาวิทยาลัยเกี่ยวกับการอนุมัติการให้ปริญญาแก่บุคคลดังกล่าวเป็นไปโดยไม่ชอบ สภามหาวิทยาลัยซึ่งเป็นผู้มีอำนาจอนุมัติการให้ปริญญา ย่อมมีอำนาจที่จะเพิกถอนมติสภามหาวิทยาลัยที่ได้อนุมัติปริญญานั้นได้

ต่อมาวันที่ 4 มีนาคม 2554 ศาสตราจารย์ นายแพทย์จรัส สุวรรณเวลา นายกสภาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในขณะนั้น ได้ประกาศแต่งตั้งคณะกรรมการขึ้นมาชุดหนึ่งมีศาสตราจารย์ (พิเศษ) ประสิทธิ์ โฆวิไลกุล เป็นประธานกรรมการ

วันที่ 11 พฤษภา 2554 จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยแจ้งว่า คณะกรรมการสอบสวนหาข้อเท็จจริงได้พิจารณาแต่เพียงเฉพาะประเด็นข้อเท็จจริง เกี่ยวกับการคัดลอกผลงานวิชาการ และเมื่อได้สอบข้อเท็จจริงเสร็จแล้ว ได้รายงานความเห็นต่อมหาวิทยาลัย โดยยังคงไม่มีคำตัดสินออกมาจากสภามหาวิทยาลัยแต่อย่างใด

จนกระทั่งในเดือนเมษายน 2555 สื่อต่างชาติ ได้นำเสนอข่าว กล่าวหาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยว่า ไม่สามารถจัดการกับกรณีของนายศุภชัยได้ โดยปล่อยให้ระยะเวลาผ่านไปหลายปีโดยไม่มีความคืบหน้า ประกอบกับการเปลี่ยนแปลงคณะกรรมการสภามหาวิทยาลัย ในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ 2555 ที่ผ่านมา ทำให้มีการนำเรื่องนี้กลับมาพิจารณาอย่างจริงจังอีกครั้ง

ล่าสุด วันที่ 21 มินายน 2555 สภามหาวิทยาลัยจึงได้มีมติให้เพิกถอนมติของสภามหาวิทยาลัย ซึ่งอนุมัติปริญญาดุษฎีบัณฑิตให้บุคคลนั้น โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 21 มิถุนายน 2555 เป็นต้นไป

  • Pingback: จรรยาบรรณเบื้องต้นของนักเขียน « JR journal

  • http://www.facebook.com/profile.php?id=1768974447 Piyada Bee Linsuwanon

    ชะอุ้ย!!!! มีชื่อ ศ.นพ.ยง เป็นกรรมการด้วย มิน่าหละเรื่องมันคุ้นๆ เพราะอาจารย์เล่าให้ฟังนี่เอง

  • Dwda

    อาจจะมีตื้นลึกหนาบางอีกก็เป็นได้ครับ บางที่ก็อาจไม่ได้ลอกหรอกคร้บ ทำวิจัยไม่ได้ทำคนเดียว พวกผู้ช่วยหรือใครที่พบเห็นอาจจะรู้เห็นแล้วไปส่งก่อน คนต้นคิดก็งานเข้า อาจารย์ผมก็เป็นครับ นศ.แม่งเอาไปจดก่อนเฉยเลย ฟายเลย แต่อาจารย์ไม่โวยวายครับ มันไร้สาระไร้ประเด็นไม่ใช่แก่นแท้ของนักวิทยาศาสตร์วิธียังมีร้อยแปด แต่อาจารย์ก็บ่นๆนิดๆ ว่ามันจะเอาไปต่อยอดไม่ได้ ต้องไปกราบขอจากมันหรือไม่ก็ซื้อมันมาต่อยอด ก็ประมาณนี้แหละครับ

  • Dwda

    ความคิดเห็นข้างล่างผมใส่ไข่อาจารย์ผมไปนิสนะครับ อาจารย์สุภาพนุมละมุนครับ

    ขอฝากความคิดเห็นส่วนต้วผมหน่อยละกัน ตกลงเรียนไปทำไมกัน เรียนเอาความรู้ใส่หัว แล้วจะสนทำไมกะแค่กระดาษแผ่นเดียว เปลืองค่าช่างถ่ายรูปอีก รักที่จะวิจ้ย หรือรักแค่ศักดิ์ศรี เอาเวลาไปวิจัยสร้างประโยชน์ต่อไม่ดีกว่าหรือครับ เสียเวลาเดินเรื่องเงินทองปวดหัวอะไรอีกมากมายเป็นปีๆเลยมั้งเดินคดี จะอายทำไมถ้าไม่ได้ลอก เขาอยากยึดเขาอยากฟ้องเขาอยากเอางานก็ให้เขาไปสิครับ คนในวงการผมว่าดูแปบเดียวรู้กันว่าลอกหรือปล่าวไม่ต้องมาอธิบายเขาก็รู้กัน แล้วจะสนอะไรครับท่าน กลัวขายหน้าองกร ประเทศชาติเหรอครับ คนฝรั่งที่เก่งๆเขาไม่ได้เชื่ออะไรเป็นตุเป็นตะหรอก ฟายแมน งี้ และ ฮอกิ้ง งี้ ไม่สนด้วยซ้ำมั้ง 55 แล้วจะทำเป็นเรื่องเป็นราวทำไม แบบนี้เด็กรุ่นหลังหรืออย่างผมก็จะมีอคติกับการวิจัยได้นะ ว่าเฮ้ยฉันทำวิจัยฉันต้องระแวงระวังอีก จะโดนฟ้องหรือปล่าวเฮ้ยจะซ้ำหรือปล่าว แล้วทำมาแล้วเขาจะขโมยไปล่ะทำไงดีเนี่ยเฮ้ย แค่คิดก็บ้าแล้ว แล้วจะเกิดงานวิจัยดีๆได้อย่างไร ฝากให้คิดครับคุณผู้ใหญ่ ดร.ทั้งหลาย กลัวไม่มีชื่อให้โลกจาลึกว่างั้น55

    • Sss

      ถ้าโดนลอกบ้าง แล้วจะเข้าใจ :)

    • Amika

      ผลงานวิชาการ ถ้าไม่ให้ความสำคัญกับต้นตอของข้อมูล ไม่้ตรวจสอบให้ดีว่ามาจากไหน ไปวาดการ์ตูนขายจะดีซะกว่า (แม้แต่การลอกการ์ตูนคนอื่นมาขาย ก็อาจโดนฟ้องได้เหมือนกัน)

    • pass

      เป็นความคิดที่ผิดเอามากๆ ผลงานทางวิชาการให้ความสำคัญกับที่มาของข้อมูลมากๆ ไม่ใช่นึกอยากจะก๊อบก็ก๊อบ ถือเป็นความผิดทางจรรยาบรรณขั้นร้ายแรง และคนวงในที่คุณว่าดูแป๊บเดียวก็รู้น่ะไม่จริงหรอก งานวิจัยปริญญาเอกถือเป็นงานoriginalไม่เคยมีใครค้นพบมาก่อนและเป็นงานที่focusอยู่แค่เรื่องๆเดียว ใครๆที่คุณว่าว่าดูแป๊บก็รู้นั้นน่ะมีอยู่ไม่ถึง10คนหรอกค่ะ และถ้าคุณจะบอกว่างานวิจัยต้องคอยระแวงว่าไปซ้ำกับใครรึเปล่านั่นก็ถูกเลย คุณต้องระวังและรอบคอบอย่างมากกว่าจะเป็นงานวิจัยชิ้นนึงได้ เค้าไม่ได้ให้ปริญญาคุณเพียงแค่คิดจะทำงานส่งๆไปงั้นหรอกนะ สุดท้ายกระดาษแผ่นเดียวที่คุณว่านั้นมันตีตราคุณไปชั่วชีวิตนะคะว่าคุณมีคุณสมบัติพอที่จะได้รับปริญญานั้นๆหรือเปล่า

      ปล. ความเห็นยาวหน่อย อ่านแล้วจี๊ดว่ามีคนคิดอย่างงี้อยู่ในประเทศไทยด้วย

      • Dwda

        อ่านแล้วจี๊ดว่ามีคนอย่างนี้ในไทย รู้สึกดีใจมากหลงตัวเองนิดๆ เอิม..ซักวันผมจะไปอยู่นอกโลก

        เป็นความคิดที่ผิดเอามากๆ ก็ขอโทษด้วยละกันนะครับ แบบว่า iQ ผมคิดได้แค่นี้

        ดูแปบเดียวก็รู้ว่าลอกหรือไม่ลอก ผมดูมาไม่ถึง15.66 นาที่ ก็คงไม่แปบขอโทษอีกละกันนะครับถ้าแปบคง ไม่ถึง 10 วินาที

        เขาผู้นี้ไม่ได้ลอกครับ ส่วนทำไมถึงถอนปริญญาไป ก็ทำถูกแล้ว กฎเป็นกฎเป็นผมก็ถอนถึงจะรู้อะไรเต็มอกก็ตาม

        ส่วนข้อมูลอ้างอิงแปบของผมคงหลายปีของ…

        เอาเป็นว่า ขอโทษด้วยนะครับกับคนที่ผ่านเข้ามาดูข้อความผม คิดอะไรก็พิมพ์ไปเลยไม่ได้คิดก่อนพิมพ์ ก็แบบว่าวัยรุ่น

        ส่วนหลายความคิดที่บอกว่าเขาซื้อปริญญามา ลอกมา ก็ลองไปวัดภูมิกับเขาดู ส่วนผมไม่ต้องวัดดูแว๊ปเดียวก็รู้ว่าเก่งแปบอีกละ แต่ความเก่งหรือไม่ก็ไม่ได้วัดกันที่ลอกไม่ลอกอีกล่ะ ลอกมาก็เก่งก็ได้ เอิม….. ก็ค่อยๆศึกษาไปละกันนะครับ

        แต่ส่วนตัวผมฟันธงไม่ได้ลอกคร้บ

        แต่ก็ต้องรักษากฎ เคยดูหนังขุนแผนไหมครับพ่อขุนแผนถูกตัดหัว ขุนไกรรู้ว่าไม่ใช่ฉันนะเฮ้ย มันสุดๆวิสัยจริงๆ แต่ก็ไม่เถียงสักคำ เดินไปให้ตัดหัวเล่นซะงั้น ตัดไม่เข้ายังถอดคาถาให้อีกแน่ะ จะหนีก็ได้นะระดับขุนไกรจิ๊บๆ แต่ไม่หนี เท่สุดๆอะ

        ส่วนคนที่บอกว่าไปขายการ์ตูนดีกว่า ก็คิดอยู่แต่ติดวันพีชมาก รักช๊อปเปอร์ง่ะ ก็มันผมอ่ะ ถ้าผมทำมาซ้ำดันไปเหมือนใครผมก็จะดั้นทำทำเสร็จ ใครใคร่เอาก็เอาไปดิ แค่ชื่อไม่สนหรอกเงินไม่สนหรอก กินข้าววัดก็ได้

        สะปอยงานวิจ้ย ตอน ม ห้า หก ผมอ่านฟิสิกส์ เจอว่า จรวดใช้พลังงานน้ำ เฮ้ยน้ำเนี่ยนะผมคิด คือ H ปนกับ O ระเบิดเป็นพลังงาน ได้น้ำออกมาเฉย ผมเลยคิดเออถ้าเอาไปใส่มอไซค์คงดี ผมไปถามจารย์ๆบอกแกไปอ่านสือสอบพรุ่งนี้ไป ผมมารู้อีกสองปี ได้ข่าวพวกอ้ายกันทำกันเป็นจริงเป็นจังนานแล้ว เอิม..คงได้เห็นอีกไม่นาน ฉี่ใส่ รถวิ่งได้555
        เห็นพี่ไทยก็ทำแต่แบบว่า อินดี้มากไป

        แต่คนไทยคนนี้ล้ำกว่านั้นครับ โลกมันดึงดูดเรา ผมรู้ว่าแม่เหล็กคนละขั่วมันจะดันกันมันลอยได้นะวิ่งได้ด้วย รู้สึกรถไฟฟ้าก็เป็นรางใช้กระแสแม่เหล็กป่าว ใช่จริงด้วยแอบไปเข้า google

        ทีนี้นะ ถ้าเรารู้จุดโลกว่าปล่อยกระแสดูดเราเท่าไรที่ไหนอย่างไร เราก็ดันมัน ก็ขี้แม่เหล็ก ดันมัน ดิใช่ปะ55 ลอยได้นะอีกหน่อยรถเหาะอะมีจริงๆ

        คนไทยเก่งนะครับ ผลิตจรวดได้ลำแรกของโลก ล้ำกว่าพวกอ้ายกันเป็นร้อยปีแล้ว ทุกวันนี้ก็ยังคงเป็นจรวดบั้งไฟใช้พลังงานขี้ค้างคาวเช่นเดิม เอิม…

        • Dwda

          น่านอีกละ ขั่วเดียวกัน แม่เหล็ก

        • pass

          You have an innovative mind. Do not use it in the wrong way. Intelligence is only a tool. If equip with a bad attitude, it’ll become a weapon.

          • pass

            ส่วนเรื่องลอกหรือไม่ลอก ดิฉันอ่านต้นฉบับ และ sourceที่ plagiariseมา ดิฉันจะไม่ถกว่าลอกหรือไม่เพราะเห็นหลักฐานอยู่ อีกเรื่องที่ไม่อยากให้หลงประเด็น ปริญญาไม่ได้วัดว่าคุณเป็นคนฉลาดรึเปล่า ดิฉันไม่เคยพูดอย่างนั้น แต่ปริญญาเอกเป็นวุฒิที่รับรองว่าคุณทำงานวิจัยเป็น และมีhonestyในงานพอที่จะได้รับปริญญานี้

    • เต้ย

      ดูคุณเป็นคนมีจริยธรรมทางการศึกษาต่ำมาก ชัดเจนอยู่แล้ว 80% ที่ลอกเค้ามา ตรวจโดยจุฬา ไม่งั้นขายหน้าทั่วโลกแย่ ไม่มีใครเค้าทำเหมือนของคนอื่น 80 เปอร์เซนต์นอน ทำเอง ยังไงก็ไม่มีทางแบบนี้ ส่วนตัวเราเรียน ปริญญาเอกไม่เคยกังวลว่าจะไปก๊อปใคร กลัวจะผลงานไม่ได้ผลที่ดีมากกว่า เพราะหัวข้อที่เราเลือกแต่ตอนแรกไม่เหมือนใครอยู่แล้ว ระเบียบวิธี สารตั้งต้น เครื่องมือก็ต่างกันอีก คิดว่าจุฬา ต้องไตร่ตรองแล้ว ไม่งั้นขายหน้าวงการศึกษาไทยแน่นอน 80% เยอะมากที่ไปเหมือนของคนอื่น

  • Nostra

    คำวินิจฉัยจากฝ่ายจุฬาฯอยู่ไหนหาได้ที่ไหนอยากอ่านเหตุผลจริงๆ

  • O_pazz

    เรื่องนี้…มองเห็นได้ว่า”ศักดิ์ศรี”เป็นเรื่องใหญ่โตของทุกฝ่าย
    ดังนั้นทุกฝ่ายจึงพยายามปกป้องศักดิ์ศรีของตน แล้วเรื่องก็จบลงแบบนี้

    • เต้ย

      มันเป็นเรื่องจริยธรรม ทรัพย์สินทางปัญญา และต่างชาติเค้าก็คงตรวจสอบแล้วเพราะ วิทยานิพนเป็นภาอังกฤษ ถึงลงข่าวกันโครมๆ น่าอายนะ คนเพียงไม่กี่คนทำลายชื่อเสียงสถาบันการศึกษาไทย

  • http://twitter.com/songprapha28 Natthaphon Jarat

    เรื่องนี้น่าจะไม่จบง่ายๆ

  • http://www.facebook.com/profile.php?id=100000151091658 Papa Toon

    น่าสนใจ ควรรู้ไว้

  • Dek Chula

    เราก็คงต้องระวัง งานวิจัยที่ออกมาจะต้องไม่เกิน 30 % และจะต้องมีแหล่งอ้างอิงที่ชัดเจน แต่นี่ดันปาเข้าไป 80% แสดงว่าแทรกเนื้อหาตัวเองเข้าไปแค่ 20% คงจะเป็นสารบัญละมั้ง 5555+

ข่าวในประเด็น

อ่านข่าวในประเด็นทั้งหมด »

เครือข่ายสังคม