ดร. สมชัย สัจจพงษ์ ประธานกรรมการธนาคารแห่งประเทศไทย (ธปท.)
“สมชัย สัจจพงษ์” ซัด ธปท. แก้ กม.ล้มเหลว 1 ปี 6 เดือน แค่ฉบับเดียว จี้เลิกเกรงใจแบงก์ใช้ยาแรงแก้สินเชื่อ SMEs ติดลบ 17 ไตรมาส สั่งลุยสุ่มตรวจเคสปฏิเสธสินเชื่อสูงผิดปกติ ตั้งคำถามมาตรการสกัดเงินเทา ชี้ยอดถอนเงินสด-ทองคำวูบ อาจซอยย่อยธุรกรรมเลี่ยงเกณฑ์รายงาน – 1 ปี ผู้ว่า‘วิทัย’ แจงปรับ “Strategic Direction”
เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน 2569 ดร. สมชัย สัจจพงษ์ ประธานกรรมการธนาคารแห่งประเทศไทย (ธปท.) ได้ให้สัมภาษณ์สื่อมวลชนครั้งแรก หลังรับตำแหน่งประธานกรรมการธนาคารแห่งประเทศไทย มาเป็นเวลา 1 ปี 6 เดือน โดยดร. สมชัยฯ กล่าวว่า เมื่อเข้ารับตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 2 มิถุนายน 2568 มีความตั้งใจที่จะทำดังนี้
- ผลักดันการทำงานของธนาคารแห่งประเทศไทยให้มีประสิทธิภาพ โปร่งใส และมีธรรมาภิบาลมากขึ้น ทันต่อการเปลี่ยนแปลงของระบบเศรษฐกิจการเงิน เทคโนโลยีและนวัตกรรมด้านการเงินที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็วและซับซ้อนมากขึ้น ผ่านการปรับปรุงแก้ไขกฎหมายทั้งหมดที่ธนาคารแห่งประเทศไทยรับผิดชอบให้ทันสมัยและลดอุปสรรคในการดำเนินนโยบายและมาตรการที่เกี่ยวข้อง
- พัฒนาเและปรับปรุงการสื่อสารของธนาคารแห่งประเทศไทยให้ชัดเจน และประชาชนทุกระดับที่เป็น stakeholder รับรู้ เข้าใจและเข้าถึงได้
- พัฒนาและส่งเสริมบุคลากรของธนาคารฯ ให้เข้าใจและมีองค์ความรู้เกี่ยวกับภาคเศรษฐกิจจริง และประชาชนฐานราก มิใช่อยู่แต่บนหอคอยงาช้าง
- ดูแลและกำกับการบริหารเงินสำรองระหว่างประเทศให้มั่นคง แข็งแกร่ง
“สิ่งที่ผมผิดหวังที่สุด และผมคิดว่าเป็นความบกพร่องและไร้ประสิทธิภาพของธนาคารแห่งประเทศไทย คือ ความล้มเหลวของการนำเสนอแนวทางในการแก้กฎหมายที่เกี่ยวข้อง เช่น กฎหมายธนาคารแห่งประเทศไทย กฎหมายธุรกิจสถาบันการเงิน และกฎหมายเงินตรา เป็นต้น ทั้ง ๆ ที่ตั้งแต่การประชุมคณะกรรมการครั้งแรกของผม เมื่อเดือนมิถุนายน 2568 ผม และกรรมการธนาคารแห่งประเทศไทยได้มีมติสั่งการให้ผู้บริหารของธนาคารฯ ไปศึกษาและเสนอประเด็นที่จำเป็นจะต้องแก้ไข ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ ธปท นำเสนอแนวทางแก้ไขกฎหมายธุรกิจสถาบันการเงินแค่มาตราเดียว โดยใช้เวลาศึกษามานานถึง 1 ปี 6 เดือน ตอนเสนอวาระนี้ตั้งแต่ปีที่แล้วผมมีความรู้สึกถึงกระแสต่อต้าน และรู้สึกถึงกำแพงต่อต้านการแก้ไขกฎหมายต่าง ๆจากผู้บริหารธนาคารแห่งประเทศไทยอยู่แล้ว เพียงแต่ผมเฝ้ารอมาปีครึ่งว่าผลจะเป็นอย่างไร สุดท้ายก็เป็นอย่างที่ผมคิดว่าล้มเหลว ทั้งๆที่มีหลายประเด็นมากที่จะต้องมีการแก้ไขสำหรับกฎหมายธนาคารแห่งประเทศไทย และกฎหมายธุรกิจสถาบันการเงิน อ้างว่ามีการแต่งตั้งคณะทำงานแก้ไขกฎหมาย โดยมีแต่ผู้บริหารของ ธปท เองแล้ว มีการประชุมหลายครั้งแล้ว สรุปกันเองว่าไม่มีความจำเป็นต้องแก้กฎหมายอะไรเลย ยกเว้นมาตราเดียวในกฎหมายธุรกิจสถาบันการเงิน” ดร.สมชัย กล่าว
ดร.สมชัย กล่าวต่อว่า สิ่งที่ควรทำตั้งแต่ต้นคือการแต่งตั้งคณะทำงานแก้ไขกฎหมายที่มีองค์ประกอบของคณะทำงานที่มีบุคคลจากหน่วยงานภายนอก เช่น กระทรวงการคลัง สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา สภาพัฒน์ ฯลฯ นอกเหนือจากผู้บริหารของ ธปท. ศึกษาและรวบรวมประเด็นจากคณะทำงานฯ รวมทั้งสอบถาม stakeholder อื่นๆ ให้ครบ แล้วนำมาจัดทำเหตุผลสนับสนุน และเหตุผลคัดค้าน ในทุกประเด็นที่มีการเสนอมา แล้วนำเสนอทุกประเด็นให้คณะกรรมการธนาคารแห่งประเทศไทยพิจารณา “แต่ที่ผ่านมาปีกว่าๆ ไม่ใช่อย่างนี้ ตั้งคณะทำงานพวกตนเอง พิจารณาตัดเองเพิ่มเองตามความเห็นของพวกตนเอง แล้วนำเสนอสิ่งที่ตนเองตัดสินใจเอง แถมยังมีคำพูดที่ไม่น่าจะออกจากปากผู้นำของชาวแบงก์ชาติว่า หากเสนอแนวทางแก้ไขกฎหมายธนาคารแห่งประเทศไทยไป ก็จะถูกการเมืองยำเละเทะ ซึ่งแสดงถึงวุฒิภาวะทางความคิดที่ไม่เชื่อมั่นในระบบรัฐสภาฯ ของผู้นำท่านนี้ นี่คือความล้มเหลวของธนาคารแห่งประเทศไทยที่จะก่อความเสียหายต่อเศรษฐกิจการเงินของประเทศ”
นอกจากนี้ ถึงแม้ว่าผมทราบดีถึงบทบาทตามกฎหมายธนาคารแห่งประเทศไทยว่า ผมในฐานะประธานกรรมการธนาคารแห่งประเทศไทยไม่มีอำนาจในการกำหนดนโยบายต่าง ๆ ในคณะกรรมการนโยบาย 3 ชุด ที่ผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทยเป็นประธาน ได้แก่ คณะกรรมการนโยบายการเงิน คณะกรรมการนโยบายสถาบันการเงินและคณะกรรมการพัฒนาระบบชำระเงิน แต่ผมก็ไม่ละทิ้งการใช้สิทธิในการให้ความเห็น วิพากษ์ และเสนอแนะแนวทางในการดำเนินนโยบายต่างๆเหล่านั้นในฐานะนักคิด และประชาชนคนหนึ่ง ถึงแม้ว่าคณะกรรมการนโยบายฯทั้ง 3 ชุดไม่จำเป็นต้องทำตาม ก็ตาม
ดร.สมชัย กล่าวต่อว่า “ประเด็นหนึ่งที่สำคัญมาก และผมก็เป็นคนหนึ่ง และกรรมการคนหนึ่งที่ได้ย้ำเน้นมาก และต่อเนื่องเกือบทุกครั้งในการประชุมคณะกรรมการธนาคารแห่งประเทศไทย ตั้งแต่ปีที่แล้วมาตลอด ได้แก่ ประเด็นที่การปล่อยสินเชื่อ SMEsของธนาคารพาณิชย์มีอัตราเติบโตติดลบมาเป็นเวลานานจนปัจจุบันติดลบมาเกือบ 17 ไตรมาสแล้ว เป็นประเทศเดียวในอาเซียนที่สร้างประวัติศาสตร์ด้านลบทางการเงินในสถิติตัวนี้ ผมได้สอบถามผู้บริหารแบงก์ชาติว่า แล้วธนาคารแห่งประเทศไทยจะช่วยและมีส่วนรับผิดชอบในการแก้ไขปัญหานี้อย่างไร คนแบงก์ชาติก็ตอบผมว่าเราทำอยู่ครับ เช่น Your Data/Open Data Data Bureau SMEs Credit Portal SMEs Credit Boost SMEs Secure+ แต่ตั้งแต่ผมได้รับรู้ว่าแบงก์ชาติจะทำมาตรการเหล่านี้ มาตรการ YourData/Open Data มาตรการ Data Bureau มาตรการ SMEs Credit Portal ก็ยังไม่เกิด ในขณะที่ SMEs ล้มหายตายจากไปทุกวัน มาตรการ SMEs Credit Boost และมาตรการ Secure + เกิดแล้ว และเป็นเครื่องมือที่ตรงกับอุปสรรคการปล่อยสินเชื่อ แต่ยอดสินเชื่อภายใต้โครงการเพียงอย่างเดียวยังไม่พอยืนยันว่า แก้ปัญหาสินเชื่อ SMEs หดตัวได้แล้ว มาตรการเหล่านี้ เป็นเพียง neccessary measure ไม่ใช่ sufficient measure”
ผมถามตัวเองว่าแบงก์ชาติมีมาตรการ และเครื่องมือเท่านี้หรือ ในการจัดการแก้ไขปัญหานี้ ถึงแม้ผมทราบดีว่าการแก้ไขปัญหาการเข้าไม่ถึงสินเชื่อของ SMEs นั้น ธนาคารแห่งประเทศไทยเพียงหน่วยงานเดียวไม่สามารถแก้ไขปัญหานี้ได้อย่างเบ็ดเสร็จ การแก้ไขปัญหานี้ต้องแก้ไขแบบร่วมส่วนทั้งหมด อาทิ กระทรวงการคลัง กระทรวงอุตสาหกรรม กระทรวงพาณิชย์ ธปท. ธนาคารพาณิชย์ สถาบันการเงินเฉพาะกิจ บรรษัทประกันสินเชื่ออุตสาหกรรมขนาดย่อม สำนักส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม กรมพัฒนาธุรกิจการค้า ก.ล.ต ตลาดหลักทรัพย์ ฯลฯ
ผมทราบดีครับว่าที่แบงก์ไม่ปล่อยสินเชื่อให้ SMEs ก็เพราะว่ามีความเสี่ยงสูง มี credit cost สูง SMEs ไทยก็ขาดประสิทธิภาพ และ ธนาคารพาณิชย์ก็ขาดข้อมูลต่างๆของ SMEs เพื่อใช้ในการพิจารณาสินเชื่อ ผมได้ส่งสัญญานเตือนผู้บริหาร ธปท. หลายครั้งว่าเป็นไปได้หรือไม่ที่การที่ธนาคารพาณิชย์ไม่ปล่อยสินเชื่อให้กับ SMEs นั้นก็เพราะธนาคารพาณิชย์เข้มงวดการปล่อยสินเชื่อให้ SMEs เกินความเสี่ยงที่เป็นจริง หรือเป็นเพราะนโยบายภายในของธนาคารพาณิชย์เอง ทั้งที่กำหนดว่าไม่ให้ทุก SMEs ผู้ประกอบการ SMEs ใดที่เสนอขอสินเชื่อ ทางธนาคารก็จะลากยาวกระบวนการพิจารณา กำหนดเงื่อนไขต่างๆ เกินความจำเป็น จนไม่พิจารณาอนุมัติ หรือ ธนาคารพาณิชย์มีนโยบายไม่ให้บาง sector ของ SMEs ทั้งๆ ที่ใน sector นั้นมี SMEs ที่มีศักยภาพ แต่หาก SMEs ใดผ่านการพิจารณาอนุมัติสินเชื่อ ธนาคารพาณิชย์ก็จะเก็บอัตราดอกเบี้ยเงินกู้สูงมาก สูงกว่าความเสี่ยงของตัว SMEs เอง เมื่อเทียบกับผู้ประกอบการขนาดใหญ่ที่ได้รับอัตราดอกเบี้ยต่ำมาก และต่ำกว่าความเสี่ยงที่ควรจะเป็นด้วย เป็นการทำกำไรเกินควรของธนาคารพาณิชย์ที่มีต่อ SMEs และเป็นการเกื้อกูล อุดหนุนธุรกิจขนาดใหญ่
นอกจากนี้ ธนาคารพาณิชย์ไทยส่วนใหญ่ ก็จะใช้เงินฝากไปแสวงหากำไรในการปล่อยสินเชื่อให้ธุรกิจขนาดใหญ่เป็นหลัก และการลงทุนในพันธบัตรและตราสารทุน ฯลฯ เมื่อมีสภาพคล่องเหลือก็จะแสวงหารายได้จากตลาด Repo ของธนาคารแห่งประเทศไทย (ผมคิดดัง ๆ ว่า ธปท. ควรเพิ่มต้นทุน หรือ มีต้นทุนให้กับธนาคารพาณิชย์ที่แสวงหารายได้ผ่านตลาด Repo ของธนาคารแห่งประเทศไทย) ซึ่งสิ่งที่ผมกล่าวไปนี้ส่วนใหญ่มีข้อพิสูจน์เชิงประจักษ์จากเอกสารวิจัยของสถาบันวิจัยเศรษฐกิจ ป๋วย อึ้งภากรณ์ เรื่อง “Misallocation : โจทย์ใหญ่ภาคการเงินในการเพิ่มศักยภาพเศรษฐกิจไทย” เผยแพร่เมื่อวันที่ 21 สิงหาคา 2569
ผลการศึกษาของเอกสารวิจัยนี้มีหลายประเด็นที่ความสำคัญมาก และระบุเชิงประจักษ์ว่า ธนาคารพาณิชย์ไทยมีส่วนสำคัญที่ทำให้การจัดสรรทรัพยากรทางการเงินไม่มีประสิทธิภาพ ทั้งที่กำไรของระบบธนาคารพาณิชย์อยู่ในระดับที่สูงมหาศาล แต่ความมั่งคั่งนี้ไม่ได้กระจายไปสู่ภาคเศรษฐกิจจริงอย่างมีประสิทธิภาพเลย
จากผลการศึกษาของเอกสารวิจัย ชี้ว่ากลไกสินเชื่อธนาคารพาณิชย์มีส่วนสำคัญต่อปัญหาการจัดสรรเงินทุนผิดที่ และมีความจำเป็นเร่งด่วนที่จะต้องทบทวนคุณภาพการจัดสรรสินเชื่อของระบบธนาคารพาณิชย์ เพื่อให้เงินทุนสนับสนุนธุรกิจที่สามารถนำไปสร้างรายได้และยกระดับผลิตภาพได้อย่างเหมาะสม
จากผลการศึกษานี้ ผมเห็นว่าข้อบกพร่องของกลไกจัดสรรสินเชื่อ และการกำหนดดอกเบี้ยในระบบธนาคารพาณิชย์ เป็นปัจจัยสำคัญที่มีส่วนทำให้เกิด และตอกย้ำการจัดสรรเงินทุนผิดที่ ธนาคารจึงต้องทบทวนบทบาทของตนอย่างจริงจัง โดยเฉพาะโอกาสของ SMEs ที่มีศักยภาพ แต่ยังเผชิญอุปสรรคในการเข้าถึงเงินทุนนอกจากนี้ ในกลุ่มกิจการที่มีประสิทธิภาพสูงสุด 30% แรก ผลการศึกษาพบว่า SMEs มีสินเชื่อจากธนาคารพาณิชย์เพียงประมาณ 1 ใน 5 เทียบกับธุรกิจขนาดใหญ่ที่มีมากกว่า 60% สะท้อนว่าขนาดกิจการยังสัมพันธ์กับโอกาสเข้าถึงทุน แม้อยู่ในกลุ่มที่ใช้สินทรัพย์ได้มีประสิทธิภาพสูงเช่นกัน
เมื่อกิจการที่มีศักยภาพต้องเผชิญข้อจำกัดทางการเงิน ประเทศย่อมเสียโอกาสจากการลงทุน และการจ้างงานที่กิจการเหล่านี้อาจสร้างขึ้น คำถามที่ธนาคารต้องตอบให้ได้คือ ระบบประเมินสินเชื่อมองเห็นความสามารถในการสร้างกระแสเงินสดของผู้ประกอบการมากเพียงใด และมีเงื่อนไขใดที่ทำให้ธุรกิจที่ควรได้รับโอกาสยังเข้าถึงทุนได้ยาก
หลักฐานเรื่องอัตราดอกเบี้ยยังชี้ให้ตรวจสอบเพิ่มเติมว่า การตั้งราคาสินเชื่อสะท้อนความเสี่ยง และต้นทุนจริงครบถ้วนหรือไม่ การพบส่วนต่างที่แบบจำลองอธิบายไม่ได้ยังไม่ใช่ข้อยุติว่ามีการคิดดอกเบี้ยไม่เป็นธรรมทั้งหมด แต่เป็นเหตุผลเพียงพอที่จะต้องลงรายละเอียดและหาคำอธิบายที่ตรวจสอบได้ การแก้ปัญหาต้องมุ่งให้กิจการที่มีศักยภาพได้รับการประเมินอย่างเหมาะสม ควบคู่กับการดูแลคุณภาพสินเชื่อ และเงินฝากของประชาชน
จากข้อมูลที่ผมกล่าวไปข้างต้นเกี่ยวกับสินเชื่อ SMEs ที่เติบโตติดลบมา 17 ไตรมาสแล้ว และผมตั้งคำถามว่า ธนาคารแห่งประเทศไทยมีเครื่องมืออะไรอีกหรือไม่ที่จะช่วยแก้ปัญหานี้ได้บ้างในส่วนที่ ธปท. รับผิดชอบ หาก ธปท. คิดไม่ออก ผมคิดแทนและพูดดังๆ ว่าเครื่องมือนั้นคือ เครื่องมือในการกำกับและตรวจสอบสถาบันการเงิน ธปท. ต้องเข้าไปตรวจสอบธนาคารพาณิชย์มากขึ้น เข้มขึ้น ผมคิดตลกๆ ว่า ธปท. อุ้มธนาคารพาณิชย์เกินควร ทั้ง ๆ ที่เห็นปัญหาเชิงประจักษ์อยู่ และควรรีบทำ เร่งทำ แต่ไม่ทำ กลัวๆ เกรงๆ ธนาคารพาณิชย์มากเกินควร ในฐานะผู้กำกับครับ ธปท. ต้องใช้เครื่องมือนี้ตรวจสอบความผิดปกติในการดำเนินการของธนาคารพาณิชย์ในการปล่อยสินเชื่อ SMEs อาทิ การสุ่มตรวจ case การปฏิเสธสินเชื่อ SMEs ของทุกธนาคารพาณิชย์ที่มีอัตราปฏิเสธสูงในอัตราผิดปกติมาก ว่าได้ดำเนินการตามแบบมาตรฐานทางการเงินการธนาคารเค้าได้ทำกันหรือไม่ และยังมีมาตรการกำกับและตรวจสอบอื่นอีกที่ ธปท. ทำได้แต่เลือกที่จะไม่ทำ ซึ่งผมไม่ขออธิบาย ณ ที่นี้ ธปท. ทราบเรื่องนี้ดีที่สุด
หากจะถามผมเกี่ยวกับการประเมินผลงานของผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทยคนปัจจุบัน ส่วนตัวผม ผมยังให้ผ่านอยู่ ผู้ว่าฯ คนปัจจุบันมีแนวคิดในการทำงานแตกต่างบ้างเมื่อเทียบกับผู้ว่า ฯ คนก่อนๆ สนใจเรื่องอัตราการขยายตัวทางเศรษฐกิจ และตัวเลขมหภาคที่สำคัญมากขึ้น แต่ยังยึดมั่นในภารกิจหลักของ ธปท. คือ เสถียรภาพเศรษฐกิจ สื่อสารชัดเจน และเข้าถึง stakeholder ทั่วถึงและมากขึ้น สร้างภาพได้ดีในฐานะที่ตนเป็นผู้รู้ และกล้าพูดถึงปัญหาเศรษฐกิจที่ต้องดำเนินการแก้ไข มีการออกมาตรการเฉพาะจุด เพื่อแก้ไขปัญหาหนี้ สินเชื่อ SMEs เงินเทา แต่สิ่งที่ผู้ว่าฯ ยังขาดอยู่ และควรกล้าทำหรือล้มเหลว คือ การเสนอแนวทางแก้ไขกฎหมายที่ ธปท. รับผิดชอบ การจัดการ และจัดระเบียบธนาคารพาณิชย์ในส่วนที่เกี่ยวกับสินเชื่อ SMEs การจัดลำดับความสำคัญของปัญหาที่ควรแก้โดยเฉพาะในส่วนที่ ธปท. มีเครื่องไม้เครื่องมือของตนเอง และการออกมาตรการที่ขาด effectiveness ซึ่งผมได้กล่าวไปแล้วในส่วนของ มาตรการ SMEs Credit Boost และมาตรการ Secure + และมาตรการแก้ปัญหาเงินเทา ซึ่งไม่สามารถแก้ปัญหาได้ หรือ อาจลดได้บ้าง เพราะเป็นมาตรการที่ผู้ต้องการกระทำความผิดสามารถเลี่ยง และเปลี่ยนพฤติกรรมการทำทุจริตได้ง่ายสำหรับทุกมาตรการที่ ธปท. ออก ที่มีเกณฑ์กำหนดเป็นมูลค่าหรือตัวเงินหรือตัวเลข ซึ่งผู้ว่าฯ ภูมิใจนำเสนอว่า “มูลค่าการถอนเงินสดที่อยู่ภายใต้มาตรการลดลงกว่า 57% และธุรกรรมถอนทองคำจริงลดลงกว่า 85% เมื่อเทียบกับเดือนมกราคม 2569 ตามแถลงวันที่ 29 ตุลาคม 2569” เป็นไปได้มั้ยว่าที่บอกว่าธุรกรรมลดลง ตามข้อแถลงข้างต้นจริงในส่วนภายใต้เงินสด หรือ ทองคำขั้นต่ำที่ตั้งไว้แต่ธุรกรรมเงินสด และทองคำไปเพิ่มมากขึ้นในส่วนที่ต่ำกว่าตัวเลขขั้นต่ำที่ ธปท. ประกาศกำหนดเพื่อเลี่ยงการรายงาน
พฤติกรรมที่ผมตั้งข้อสังเกตมีหลักฐานว่าเกิดขึ้นจริงในระบบการเงิน เรียกว่า การแบ่งธุรกรรมเพื่อหลีกเลี่ยงเกณฑ์รายงาน หรือ “structuring” สำนักงาน ปปง. เคยรายงานการแบ่งฝาก–ถอนให้แต่ละรายการต่ำกว่าเกณฑ์ รวมทั้งธุรกรรมที่เกี่ยวข้องกันหลายบัญชี อย่างไรก็ตาม หลักฐานดังกล่าวยืนยันว่า “พฤติกรรมนี้มีอยู่ ไม่ได้ยืนยันว่าเป็นสาเหตุของตัวเลขลดลง 57% และ 85% ในครั้งนี้ ตัวเลขธุรกรรมเหนือเกณฑ์ที่ลดลง อาจเกิดจากทั้งการยุติธุรกรรมจริง และการเปลี่ยนรูปแบบธุรกรรม โดยข้อมูลในคำแถลงที่อ้างยังแยกสองส่วนนี้ไม่ได้ ดังนั้น ยอดเหนือเกณฑ์ลดลง 57% ไม่เท่ากับยอดถอนเงินสดทั้งหมดลดลง 57% และยิ่งไม่เท่ากับเงินเทาลดลง 57% เช่นเดียวกับตัวเลขทองคำ ส่วนการระบุว่าทองคำลดลง 85% ต้องชี้แจงด้วยว่าวัดจากจำนวนรายการ น้ำหนัก หรือ มูลค่า และครอบคลุมธุรกรรมกลุ่มใด คำแถลงสรุปที่อ้างไม่ได้ให้รายละเอียดเพียงพอสำหรับตรวจสอบประเด็นเหล่านี้
ผมเรียนพี่น้องสื่อมวลชนว่ าสิ่งที่ผมได้กล่าวไปข้างต้น เป็นประสบการณ์ส่วนหนึ่งเท่านั้นจากทำงานของผมในฐานะประธานกรรมการธนาคารแห่งประเทศไทยในช่วง 1 ปี 6 เดือนที่ผ่านมา เมื่อครบ 2 ปี ของการทำหน้าที่ ผมจะมารายงานความคืบหน้าอีกครั้งครับ
1 ปี ผู้ว่า‘วิทัย’ปรับ “Strategic Direction”
ด้านนายวิทัย รัตนากร ผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย (ธปท.) โพสต์เฟซบุ๊ก ระบุว่า ผมมักพูดเสมอว่า “ปัญหาเชิงโครงสร้าง เป็นเรื่องใหญ่ ไม่สามารถแก้ด้วยการออกโครงการใดโครงการเดียว และทำได้ด้วยหน่วยงานใดหน่วยงานเดียว ต้องทำซ้ำๆ ทำไปเรื่อย ๆ ถึงจะค่อย ๆบรรเทาปัญหาได้” นะครับ แต่ที่สำคัญกว่าคือ เราต้อง “ลงมือทำ” จริงๆ ไม่ใช่แค่วิเคราะห์ปัญหา วิจารณ์คนอื่น หรือ ออก PR คำสวยหรู นะครับ
“ผมขอรวมงานที่ทำมาตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา เริ่มตั้งแต่การปรับ Strategic Direction ให้แบงก์ชาติมาประคับประคองเศรษฐกิจมากขึ้น ใช้นโยบายการเงินที่ผ่อนคลาย (ลดดอกเบี้ย 2 ครั้ง) และออก 18 โครงการเพื่อบรรเทาปัญหาเชิงโครงสร้าง 4 เรื่องใหญ่ครับ แต่เราก็ยังมีงานต้องทำต่ออีกมาก ถึงจะแก้ปัญหาได้เสร็จนะครับ เดี๋ยวจะหาว่า ไม่ทำงานนะๆ” นายวิทัย กล่าวทิ้งท้าย
