ดร.ชัยวัฒน์ วิบูลย์สวัสดิ์
ช่วงวันหยุดปีใหม่2569 ที่บ้านลุงหมีอากาศเย็นสบาย เหมาะกับการเดินเล่นดูดอกไม้สวยงามตามมุมสวนหย่อมต่างๆทั่วบ้านและใช้เวลานั่งเล่นและอ่านหนังสือตรงบริเวณลานนอกบ้าน ได้ทั้งลมพัดและแดดอ่อนๆ
มุมที่มองดอกไม้สีสดใสได้ชัดจากในบ้านคือ ห้องทำงานชั้นล่าง มีสวนหย่อมเล็กๆอยู่ติดห้องนี้ ซุ้มดอกเฟื่องฟ้ากำลังออกดอกสีม่วงสดดูสบายตา
ดอกไม้เด่นที่ออกดอกมาถูกจังหวะช่วงปีใหม่ คือดอกลดาวัลย์ มีคนตั้งฉายาให้เป็นราชินีไม้เลื้อยเพราะปลูกขึ้นง่าย งอกงามเลื้อยไปตามรั้วหรือสิ่งที่เกาะได้รวดเร็ว ดอกสีขาวเป็นพุ่มแน่นส่งกลิ่นหอม ออกดอกได้ทั้งปีแต่ช่วงฤดูหนาวจะถี่หน่อย ดอกไม้ค่อนข้างหวงตัวจึงอยู่นานให้เห็นเพียงสองวันดอกก็ร่วงโรยหมดต้น
ที่รั้วหลังบ้านของลุงหมีมีต้นลดาวัลย์เลื้อยอยู่สองจุด คือ จุดใกล้ตัวบ้านซึ่งออกดอกให้ดูเป็นประจำ กับจุดที่อยู่แถวโรงรถซึ่งงอกขึ้นมาเมื่อไรไม่เคยสังเกตมาก่อน พบเห็นดอกออกมาครั้งนี้เป็นครั้งแรกจึงขอถ่ายรูปมาโชว์ด้วย
ที่เขียนไว้ว่าต้นลัดดาวัลย์เติบโตเร็วมากมีหลักฐานให้เห็นที่ลานนั่งเล่นตรงกลุ่มต้นปาล์มริมสนามหญ้าหน้าบ้าน (ลุงหมีจึงเรียกลานนี้ว่า‘ลานดงปาล์ม‘) ที่จุดนี้ได้สร้างโครงเหล็กเป็นเสาสี่มุมโดยมีกรอบข้างบนเชื่อมต่อกันสำหรับให้ไม้เลื้อยยึดได้อย่างอิสระ แต่เดิมปลูกไม้เลื้อยไว้ที่สองมุม คือต้นลัดดาวัลย์และต้นพวงคราม แต่ภายในเวลาสองปีต้นพวงครามก็เติบโตเร็วกว่า เลื้อยไปยึดครองพื้นที่ได้สามด้านแล้ว น่าเสียดายที่เป็นต้นลัดดาวัลย์พันธุ์ที่ออกดอกยาก จึงมีแต่เพียงช่อตูมสีเขียวแล้วก็เหี่ยวเฉาไป ไม่มีช่อสีขาวให้เห็นแบบต้นที่รั้วหลังบ้าน
ก่อนเดินกลับเข้าบ้าน มองเห็นโต๊ะวางกระถางต้นไม้นานาชนิด มีดอกกล้วยไม้กับดอกกุหลาบหินเป็นของขวัญปีใหม่เพิ่งมีคนนำมาฝากวางแซมอยู่กับต้นพลูด่างที่มีอยู่แต่เดิม ลุงหมีจึงถ่ายรูปส่งมาให้ดูด้วย
