ณภัทร จาตุศรีพิทักษ์

41 ข่าวในคอลัมน์นี้


โควิดนอมิกส์: จะพ้นวิกฤตินี้ได้ต้องใช้ข้อมูล

วิกฤติเศรษฐกิจโควิดนี้มีทางออก แต่จะออกได้ถูกจังหวะ สวยงาม และไม่ถังแตก เราต้องมีข้อมูล ต้องใช้ข้อมูลให้ถูกต้อง
และที่สำคัญที่สุด เวลานี้เราควรเลิกทำงานและตัดสินใจแบบแยกเป็นไซโล ไม่ใช่ว่านโยบายเศรษฐกิจต้องออกมาจากนักเศรษฐศาสตร์เท่านั้น หรือนโยบายการควบคุมโรคควรมาจากนักระบาดวิทยาเท่านั้น

4 ปัจจัยที่ทำให้ data science รุ่งหรือล่มในการขับเคลื่อนองค์กร

องค์กรที่จะประสบความสำเร็จในยุคข้อมูล ไม่ได้ต้องการเพียงกลยุทธ์ข้อมูลและการลงทุนใน capability หลักๆ ในการต่อยอด Big Data แต่ยังต้องการวัฒนธรรมที่เชิดชูการตัดสินใจอันมีพื้นฐานอยู่บนหลักฐานที่วัดและจับต้องได้อย่างโปร่งใสด้วย

Big Data สีเทา: ว่าด้วย “คะแนนทางสังคม”

บทความนี้จึงจะพูดถึง “ความเทา” ของการใช้ Big Data ในมิตินี้แทน จะลองวิเคราะห์ดูว่าภายใต้ความมืดของความคิดคะแนนทางสังคมนี้ยังพอมีแสงสว่างบ้างหรือไม่ ถ้าเราตั้งใจทำให้มันดีต่อสังคมจริงๆ เราทำได้ไหม มีความเป็นไปได้แค่ไหนที่สังคมที่มีระบบนี้จะดีกว่าสังคมที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ ถ้าเป็นไปได้เราจะต้องทำอย่างไรบ้างและอะไรคืออุปสรรค

บทเรียนชีวิตจากตำราเศรษฐศาสตร์ (ตอนที่ 3): ทำไมควรเดินทางสายกลาง

เวลาผ่านไปนับสิบปี ในขณะที่ภาพลักษณ์ของสาขาเศรษฐศาสตร์ในสายตาคนหมู่มากยังคงเป็น “ศาสตร์แห่งการ maximize profit” กลับเป็นเศรษฐศาสตร์เองที่ทำให้ผมเข้าใจหลักทางสายกลางจากมุมมองใหม่โดยไม่รู้ตัว

บทเรียนชีวิตจากตำราเศรษฐศาสตร์ (ตอนที่ 2): สะสมอำนาจและอยู่ให้ถูกตลาด

จากที่ผู้เขียนร่ำเรียนเศรษฐศาสตร์มา 9 ปี และใช้ชีวิตมาจะครบ 30 ปีแล้ว พบว่าแม้หลายอย่างในตำราจะไม่ค่อยมีประโยชน์โดยตรงนักในชีวิตประจำวัน ไม่ว่าจะเป็นเพราะมัน “obvious” (ชัดเจน) อยู่แล้ว หรือมันซับซ้อนเกินไป แต่สิ่งที่มีประโยชน์ต่อชีวิตจริงมักจะโผล่เข้ามาอย่างเป็นประจำ คอยย้ำอยู่นั่น มันทำให้เราคิดว่า “อืม…เป็นอย่างนั้นจริงๆ อีกแล้วแฮะ”

บทเรียนชีวิตจากตำราเศรษฐศาสตร์ (ตอนที่ 1): ผู้อ่อนไหวคือผู้ชนะ

บทเรียนชีวิตจากตำราเศรษฐศาสตร์ (ตอนที่ 1): ผู้อ่อนไหวคือผู้ชนะ เรา “อ่อนไหว” ก็เพียงเพราะเราต้องการเป็นผู้บริโภคที่ถูกเอาเปรียบน้อยที่สุดในโลกที่ธุรกิจพยายามจะรีดกำไรจากกระเป๋าเรามากที่สุดเท่านั้นเอง

สองสิ่งที่ยังขาด…แต่จำเป็นต่อการปฏิรูปการศึกษา (ให้ไม่หลงทาง)

ความเป็นจริงที่ต้องยอมรับคือ แทบจะไม่มีใครทราบเลยว่า หนึ่ง จะทำให้สภาพที่เป็นอยู่ในปัจจุบันไปถึง “การศึกษาในอุดมคติ” เหล่านั้นได้อย่างไร? และ สอง จะทราบได้อย่างไรว่า “การศึกษาในอุดมคติ” ของใครดีกว่ากัน หรือเหมาะสมกับบริบทของประเทศมากกว่ากัน? บทความชิ้นนี้เสนอ 2 สิ่งที่ผู้เขียนคิดว่าจะช่วยให้เราปฏิรูปการศึกษาได้อย่างมีทิศทางมากขึ้นครับ

ทำไม HR ก็ควร Data-Driven: เรื่องเล่าจากเซกเตอร์การศึกษาสหรัฐฯ

หลังจากที่มีข้อมูลดีขึ้น เราเริ่มเห็นแล้วว่าการตัดสินใจเหล่านี้โดยการพึ่งพา “คน” อย่างเดียวนั้นมีข้อจำกัดหรืออาจมีโทษด้วยซ้ำ เพื่อให้เห็นภาพ ผู้เขียนจะขอยกตัวอย่างที่หลายคนน่าจะคุ้นเคยกัน นั่นก็คือ การตัดสินใจจ้างงาน ขึ้น/ลดเงินเดือน หรือเชิญออก โดยจะเป็นตัวอย่างที่มา จากประสบการณ์ทำงานวิจัยของผู้เขียนในความร่วมมือกับ school district แห่งหนึ่งในสหรัฐฯ อเมริกาเพื่อหา insight จากกองข้อมูล Human Resources (HR) มาใช้ช่วยปรับวิธีตัดสินใจในการไล่ล่าคัดเลือกครูคุณภาพ และในการต่อสัญญาจ้างงาน

คนรวยหรือคนจนมีพฤติกรรมเอื้อสังคมมากกว่ากัน?

คนรวยหรือคนจนมีพฤติกรรมเอื้อสังคมมากกว่ากัน เป็นคำถามที่กำลังถกเถียงกันอย่างมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสังคมที่มีความเหลื่อมล้ำสูง ซึ่งมักเป็นบ่อเกิดแห่งความเชื่อและอคติที่ไม่ได้มีข้อมูลรองรับเกี่ยวกับพฤติกรรมของคนที่อยู่คนละฐานะกันกับตัวเรา เช่น คนรวยมองว่าคนจนไม่ทำประโยชน์ให้สังคม หรือ คนจนมองคนรวยว่าเอาเปรียบผู้อื่นและเห็นแก่ตัว

รู้จักกับนโยบายแจกเงิน : Universal Basic Income

บทความนี้จะอธิบายแบบสั้นๆ ว่า 1) นโยบายแจกเงินแบบ UBI คืออะไร 2) ทำไมถึงกำลังเป็นที่ฮือฮามาก 3) ผลกระทบที่เป็นไปได้มีอะไรบ้างครับ

The Warm Glow Effect : ช่วยเขา…เพราะเราอุ่นใจ?

จากการจัดอันดับ World Giving Index โดย Gallup World Poll ที่สำรวจพฤติกรรมการให้หรือการช่วยเหลือเพื่อนร่วมสังคม พวกเขาติดอันดับหนึ่งหรือสองพอฟัดพอเหวี่ยงกับชาวพม่าเพื่อนบ้านของเราเองมาตลอด (ส่วนไทยเราอยู่อันดับที่ 19) ที่น่าสนใจคือ กลุ่มประเทศที่ใจบุญที่สุดนั้นมีทั้งประเทศที่ร่ำรวยที่สุดและประเทศที่ยากจนที่สุดปนกันอยู่ การให้ที่เต็มใจเหล่านี้แตกต่างจากการทำเพื่อสังคมในรูปแบบอื่น เช่น การชำระภาษี เนื่องจากคุณไม่ได้ถูกบังคับ มันเป็นการตัดสินใจของคุณล้วนๆ

4 เกร็ดความรักจากมุมมองเศรษฐศาสตร์

บางคนอาจคิดว่าเวลาคบกันใหม่ๆ ความหวานชื่นช่วงแรกที่หวานที่สุดนั้นคือความรัก แต่ผู้เขียนคิดว่าในช่วงนั้นความรักที่แท้จริงยังไม่ได้มีโอกาสผลิบานเลยด้วยซ้ำ เป็นแค่เกมการค้นหากันระหว่างสองคู่ค้าในตลาดหาคู่เท่านั้น พูดง่ายๆ คือมันเป็นแค่เกมทางชีววิทยา

1 2 3 4