ภูมิสถาปัตยกรรมกับความยั่งยืน

8 ข่าวในคอลัมน์นี้


การจัดการสิ่งแวดล้อมแบบองค์รวม (ตอนที่ 3): พื้นที่(เสมือน)สาธารณะและการแก้ปัญหาโดยชุมชน

สิ่งที่เกิดจากการเรียนรู้จากอดีต คือการสร้างพื้นที่สาธารณะต้องไม่ใช่การจัดหาพื้นที่เพื่อให้คนมาใช้งานร่วมกัน แต่เป็นการสร้างจิตสำนึกสาธารณะในการสร้างและจัดการพื้นที่โดยทุกคนเพื่อชุมชนของพวกเขาเอง ความหวังของข้อเสนอนี้คือในยุคที่ภาระของการบริหารจัดการพื้นที่สาธารณะถูกทำให้เป็นของรัฐแต่เพียงผู้เดียว และผู้อยู่อาศัยในเมืองใหญ่คุ้นชินกับการใช้พื้นที่สาธารณะที่อยู่ใต้อิทธิพลของระบอบทุน ความร่วมมือกันของชุมชนอาจเป็นทางออกในการแก้ปัญหาการขาดแคลนพื้นที่สาธารณะและสร้างความยั่งยืนให้เมืองได้

การจัดการสิ่งแวดล้อมแบบองค์รวมจากมุมมองทางภูมิสถาปัตยกรรม: ชุมชนโบราณ การจัดการภูมิทัศน์ และงานภูมิสถาปัตยกรรม (ตอนที่ 2)

บทความชิ้นนี้ นำเสนอความคิดเห็นต่อการปรับปรุงภูมิทัศน์บริเวณชุมชนป้อมมหากาฬของ กทม. หลังจากมีการไล่รื้อชุมชนโบราณออกไป ซึ่งสื่อส่วนใหญ่แสดงความผิดหวังกับ“สวนสาธารณะ” ตามที่ กทม. เรียกขาน ผู้เขียนจึงนำเสนอ
มุมมองต่อการแก้ปัญหาจากแนวคิดทางภูมิสถาปัตยกรรม โดยผู้เขียนหวังว่าบทความนี้จะมีส่วนช่วยในการจุดประกายอนาคตของการจัดการสิ่งแวดล้อมในเมืองกรุงเทพมหานครเพื่อรักษาไว้ซึ่งคุณค่าทั้งทางวัฒนธรรมและสิ่งแวดล้อม

การจัดการสิ่งแวดล้อมแบบองค์รวม (ตอนที่ 1): บ้านพักข้าราชการตุลาการ

บทความชิ้นนี้เลือกวิเคราะห์ปัญหาสิ่งแวดล้อมจากโครงการการก่อสร้างบ้านพักข้าราชการตุลาการที่กำลังเป็นข่าวดัง เพื่อเป็นกรณีศึกษาถึงแนวคิดต่อธรรมชาติที่แตกต่างกันระหว่างภาครัฐกับภาคประชาชน ซึ่งส่งผลถึงความขัดแย้งในการแก้ปัญหา โดยผู้เขียนนำเสนอตัวอย่างการจัดการสิ่งแวดล้อมที่เกิดขึ้นในพื้นที่อื่นๆ เพื่อเป็นแนวทางในการพิจารณาปัญหาและหาทางออก ผู้เขียนหวังว่าสิ่งที่เราเรียนรู้จากกรณีที่เกิดขึ้นจะนำไปสู่การจัดการสิ่งแวดล้อมที่ยั่งยืนในอนาคต

เมื่อสิทธิของสัตว์ถูกละเมิด

ปัญหาใหญ่ๆ ที่ชัดเจนในภาพข่าว เช่น การเข้าป่าไปล่าสัตว์ของชนชั้นนายทุนที่กุมอำนาจทางเศรษฐกิจและการเมือง ที่นอกจากจะวางตัวอยู่เหนือกฎหมายแล้ว ยังวางตัวอยู่นอกกฎของธรรมชาติ เป็นสิ่งกระตุ้นชั้นดีให้เราหันกลับมาทบทวนถึงความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับสิ่งมีชีวิตอื่นๆ ที่ต้องอยู่ร่วมกันในระบบนิเวศของโลกใบนี้ แต่หากเรายังไม่สำนึกและไม่เริ่มลงมือเปลี่ยนแปลง เราทุกคนก็ไม่ต่างอะไรกับกลุ่มนักล่าสัตว์ ที่ลิดรอนสิทธิของชีวิตอื่นเพียงเพื่อสนองความต้องการของตนเอง

ห้องน้ำกับความเท่าเทียมทางเพศในพื้นที่สาธารณะ

เมื่อมิติของความเท่าเทียมในพื้นที่ทางสังคมกำลังเปลี่ยนแปลง พื้นที่ทางกายภาพจำเป็นต้องมีการเคลื่อนไหวให้สอดคล้องกัน พื้นที่เล็กๆ อย่างห้องน้ำไม่ได้มีค่าเป็นเพียงพื้นที่สนับสนุนพื้นที่หลัก หรือกลายเป็นพื้นที่ขายแบบใหม่ที่ดึงดูดให้มีผู้มาใช้บริการโครงการเพิ่มขึ้น เช่น การออกแบบห้องน้ำแฟนซีในหลายๆ โครงการ แต่การตีความใหม่ของพื้นที่ห้องน้ำสาธารณะสามารถสะท้อนการเปลี่ยนแปลงทางสังคมที่นำไปสู่ความเท่าเทียมของคนทุกเพศในการเลือกแสดงออกถึงอัตลักษณ์ของตนได้อย่างอิสระ การเริ่มต้นจากจุดเล็กๆ เช่น การออกแบบ All-Gender Restroom หรือห้องน้ำสำหรับทุกคน จะช่วยนำไปสู่การปฏิวัติความคิดเพื่อสร้างความเท่าเทียมในสังคมที่เป็นอีกเป้าหมายสำคัญของการพัฒนาอย่างยั่งยืนของสังคมโลก

สถาปัตยกรรมไทยในกระแสสังคม

บทความชิ้นนี้จะยกตัวอย่างการจัดสร้างพระเมรุมาศที่ได้ทำให้ศิลปะไทยหลากหลายแขนงปรากฎเป็นที่ประจักษ์แก่สายตาชาวโลก และก่อให้เกิดการแลกเปลี่ยนความคิดกันอย่างกว้างขวาง โดยบทความนี้มีจุดประสงค์ที่จะนำเสนอมุมมองจากการวิเคราะห์คุณค่าของงานสถาปัตยกรรมไทยในกระแสการเปลี่ยนแปลงทางสังคม

จากน้ำดื่มบรรจุขวดถึงละอองน้ำในอากาศ : ความพยายามต่อสู้กับปัญหาการขาดแคลนน้ำสะอาดเพื่อการบริโภค

บทความชิ้นนี้จะชวนผู้อ่านตั้งคำถามต่อการบริโภคน้ำดื่มบรรจุขวดที่เราคุ้นเคยกันดี เพื่อสะกิดให้ทุกคนเห็นถึงปัญหาการขาดแคลนน้ำสะอาดเพื่อการบริโภคที่สัมพันธ์กับปัญหาสิ่งแวดล้อมอื่น ๆ และความพยายามที่จะเสาะหาทางเลือกใหม่ ๆ ของการเข้าถึงน้ำสะอาด ทั้งหมดนี้ก็เพื่อหวังว่าเราจะช่วยกันเป็นส่วนหนึ่งในการปกป้องแหล่งน้ำธรรมชาติเพื่ออนาคตของคนรุ่นต่อไป

เมืองใหญ่กับปัญหาความมั่นคงทางด้านอาหาร

เมื่อระบบเกษตรอุตสาหกรรมไม่อาจเลี้ยงดูเราได้ มนุษย์ก็มีทางออกด้วยการหันกลับไปสู่ชีวิตพื้นฐานที่เราผลิตอาหารด้วยมือของเราเอง การได้กินผักสดที่เป็นผลของน้ำพักน้ำแรง การได้เรียนรู้เรื่องการจัดสรรทรัพยากรร่วมกันในชุมชน และการได้เห็นตัวอย่างชิ้นงานทางภูมิสถาปัตยกรรมที่เป็นไปได้จริง ทำให้แนวคิดเรื่องความยั่งยืนนั้นเป็นสิ่งจับต้องได้ และนั่นได้ส่องให้เห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์ของการบรรลุเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่ตามกรอบการพัฒนาเพื่อความยั่งยืน ไม่เพียงแค่สำหรับปี ค.ศ. 2030 ตามที่กำหนดโดยองค์การสหประชาชาติ แต่สำหรับอนาคตต่อๆ ไปของเราทุกคน