ความยั่งยืน# จากโลกถึงไทยกับมายาคติว่าด้วยความก้าวหน้าของ SDGs ในภาคธุรกิจ

รายงานล่าสุด “Evaluating Progress Towards The Sustainable Development Goals” ที่เปิดเผยโดย Globescan และ Sustainability ที่ปรึกษาด้านความยั่งยืนระดับโลก เผยแพร่เมื่อเดือนมีนาคม 2560 กลับพบว่าสิ่งที่เกิดขึ้นแตกต่างไป โดยเฉพาะเมื่อพูดถึงความก้าวหน้าในการทำงานเพื่อเดินหน้าสู่เป้าหมายความยั่งยืนนี้ทั้งในระดับองค์กรในทุกระดับยังอาจไม่ก้าวหน้าเท่าที่ควร โดยเฉพาะภาคธุรกิจ รายงานระบุว่า “อาจจะมีโอกาสอีกมากที่จะทำให้ดียิ่งขึ้น”

ข่าวดี หรือข่าวน่าเป็นห่วงกันแน่?

ไทยมี GDP ปีละ 14 ล้านล้านบาท บริษัทในตลาดมีกำไร 900,000 ล้านบาท ถ้ารวมกับนอกตลาดจะมีกำไรรวมไม่น้อยกว่า 3 ล้านล้านบาท (ประมาณจากการเก็บภาษี) ซึ่งรวมกำไร (เฉพาะในระบบที่เสียภาษี ไม่นับนอกระบบและที่หนีภาษี) คิดเป็นประมาณ 25 % ของ GDP

เจาะปัญหา “ความเหลื่อมล้ำ”

เจาะปัญหา “ความเหลื่อมล้ำ” : ผู้เขียนหวังว่าท่านผู้อ่านจะได้เห็นถึงความซับซ้อนของปัญหาความเหลื่อมล้ำจากบทความนี้ ว่าความเหลื่อมล้ำมีหลายนิยาม มีหลายต้นตอ และมีจุดหมายของการแก้ไขที่ค่อนข้างออกไปในเชิงปรัชญา เพราะฉะนั้น ผู้เขียนไม่คิดว่านโยบายเศรษฐกิจไม่กี่นโยบายจะช่วยแก้ปัญหาอันซับซ้อนที่ยังไม่มีใครเข้าใจได้ 100% นี้ได้หมด แต่ก็ไม่ใช่ว่าเราควรจะนิ่งเฉย

ทำไมความไม่เท่าเทียมจึงสำคัญ:ทรรศนะของบิล เกตส์ ต่อ ‘ทุนในศตวรรษที่ 21’

ตำราวิชาการทางเศรษฐศาสตร์ความหนาประมาณ 700 หน้าที่แปลมาจากภาษาฝรั่งเศส คงไม่ถือว่าเป็นหนังสืออ่านเล่นในช่วงฤดูร้อน แม้แต่คนที่หลงใหลในงานวิชาการก็คงคิดเช่นเดียวกับผม แต่เมื่อเดือนกรกฎาคมที่ผ่านมา ผมรู้สึกถูกบังคับให้อ่าน ‘ทุนในศตวรรษที่ 21’ (Capital in the Twenty-First Century) โดยโธมัส พิเก็ตตี้ (Thomas Piketty) หลังจากที่ได้อ่านบทวิจารณ์หนังสือหลายชิ้น และได้ยินรายละเอียดของหนังสือดังกล่าวจากเพื่อนๆ

เมื่อความเหลื่อมล้ำคุกคามเกม

เราเล่นเกมเพราะอะไร คำตอบที่ชัดจนที่สุดก็คือ เพื่อหลีกหนีจากโลกแห่งความเป็นจริง เกมต่างๆ คือรูปแบบหนึ่งของการตอบสนอง “สิ่งขาด” อันไม่อาจเกิดขึ้นได้ในความเป็นจริง การประสบความสำเร็จหรือเก่งกาจในเกมนั้นอาจเป็นสิ่งที่หลายคนหมิ่นแคลนว่าเป็นเพียงความสำเร็จลวงๆ แต่ในเชิงความรู้สึกแล้วละก็ นั่นเป็นสิ่งที่ตอบคำถามได้เป็นอย่างดีว่าทำไมคนส่วนหนึ่งนั้นถึงรักใคร่ในการเล่นเกมจนเป็นชีวิตจิตใจ ก็ในเมื่อชีวิตจริงนั้นประสบความยากเย็นเหลือเกิน จะพยายามเพียงใดก็ไม่มีทางประสบความสำเร็จในเรื่องที่ต้องการ การได้รู้สึกประสบความสำเร็จอย่างสาสมแก่ความพยายามที่เกิดขึ้นในการเล่นเกมก็ย่อมหล่อเลี้ยงตัวตนและจิตใจของผู้คนได้เป็นอย่างดี

“บรรยง พงษ์พานิช” เหลียวหลัง 60 ปี เพื่อแลหน้า ประเด็นที่ต้องจับตา บริบทความเปลี่ยนแปลงของไทย – ของโลก “ทำทันที ทำอะไร ทำอย่างไร”(ตอนจบ)

“เหลียวหลังเพื่อแลหน้า การเมือง สังคม เศรษฐกิจของประเทศไทย” ว่าใน 60 ปีที่ผ่านมาเรามีวิวัฒนาการอะไรบ้าง ส่วนใหญ่ก็เป็นเรื่องของประวัติศาสตร์ เป็นเรื่องของคนแก่เล่าเรื่องเก่า ก็หวังว่าบริบทที่มันเปลี่ยนแปลงแล้วเรามานั่งสังเกต แล้วจับมันมาร้อยเรียงกัน มันจะเป็นประโยชน์อยู่บ้างสำหรับการที่จะได้บทเรียนหรือการที่จะนำไปใช้ในอนาคต จะไม่ค่อยมีการคาดการณ์อะไรสักเท่าไร

ความเหลื่อมล้ำ ภาค 2

ความเหลื่อมล้ำเป็นประเด็นหนึ่งที่ถูกหยิบยกขึ้นในการนำไปสู่ความขัดแย้งทางการเมือง ความเหลื่อมล้ำนั้นมีจริงในสังคมไทย และมีมานานแล้ว ในประเทศอื่นๆ ก็มีปัญหาความเหลื่อมล้ำ แต่หลายประเทศก็ได้มีความพยายามใช้มาตรการต่างๆ ในการลดความเหลื่อมล้ำ มาตรการที่มักใช้กันคือ มาตรการทางการคลังที่รวมทั้งด้านภาษีและด้านการใช้จ่ายของรัฐผ่านระบบสวัสดิการสังคม

นโยบายรัฐบาลกับการลดความเหลื่อมล้ำ

การหยิบยื่นทรัพยากรจำนวนหนึ่งให้กับผู้คนในสังคม ถ้าหากเรายื่นให้กับผู้คนที่มีความสามารถสูง ทรัพยากรชิ้นนั้นน่าจะถูกใช้อย่างมีประสิทธิภาพและสร้างผลตอบแทนให้กับสังคมโดยรวมในระดับสูง ในขณะที่ การหยิบยื่นทรัพยากรให้กับผู้คนที่ขาดแคลนอาจทำให้ผลตอบแทนสังคมจากทรัพยากรชิ้นดังกล่าวลดต่ำลงไป แต่ก็อาจถือเป็นการหยิบยื่นโอกาสให้กับผู้คนที่ขาดแคลนดังกล่าว คำถามดังกล่าวเป็นสะท้อนถึงความขัดแย้งกันระหว่างหลักประสิทธิภาพและหลักความเป็นธรรมในทางเศรษฐศาสตร์ได้เป็นอย่างดี ถ้าแปลงให้เข้าใจง่ายก็เป็นความขัดแย้งระหว่างการเติบโตทางเศรษฐกิจกับความเป็นธรรมทางเศรษฐกิจ

1 2