“บิ๊กตู่” แจกเงิน “คนจนในเมือง” 5.4 ล้านคน 12,750 ล้าน หัวละ 1,500- 3,000 บาท สั่งแบงก์ออมสิน-ธ.ก.ส.-กรุงไทย สำรองจ่ายล่วงหน้า

“บิ๊กตู่” แจกเงิน “คนจนในเมือง” 5.4 ล้านคน 12,750 ล้าน หัวละ 1,500- 3,000 บาท สั่งแบงก์ออมสิน-ธ.ก.ส.-กรุงไทย สำรองจ่ายล่วงหน้า

ทะเบียนคนจน 8.3 ล้านคน รายได้ไม่ถึงแสนบาท/ปี กู้นอกระบบเกิน 1 แสนบาทกว่า 9 แสนคน อีก 1.4 หมื่นคน แบกหนี้เกิน 1 ล้าน

เปิดข้อมูลคนจน 8.3 ล้านคน รายได้ไม่ถึงแสนบาทต่อปี กู้นอกระบบทุกคน-วงเงินเกินแสนกว่า 9 แสนคน อาการโคม่า 1.4 หมื่นคน หนี้เกิน 1 ล้าน

อุปสรรคของการปฏิรูปที่แท้จริง (1): มายาคติเกี่ยวกับคนจน

มายาคติเรื่องหนึ่งซึ่งดูจะฝังลึกมาก เมื่อดูจากแนวคิดที่จะปรับลดหรือยกเลิกสวัสดิการพื้นฐานในไทยซึ่งพัดกระพือเป็นข่าวลือข่าวลวงอยู่เนืองๆ คือ ความเชื่อที่ว่า “ถ้ารัฐแจกเงินคนจน คนจนก็จะประพฤติตัวเหลวไหล แบมือขอรัฐอยู่ร่ำไป” แต่ในความเป็นจริง ข้อมูลหลักฐานที่เพิ่มพูนขึ้นเรื่อยๆ จากทั้งประเทศร่ำรวยและประเทศยากจน โลกพัฒนาแล้วจรดโลกกำลังพัฒนา บ่งชี้ว่าการ “แจกเงิน” ให้กับคนจนนั้นถ้าทำอย่างถูกวิธีก็สามารถช่วยเหลือคนจนได้มหาศาลโดยไม่บิดเบือนพฤติกรรม ไม่ทำให้คนจน “งอมืองอเท้า” ดังอคติของคนไม่จนหลายคน

ลินดา ทิราโด: ความในใจของคนจน

ทำไมคนที่ “ทุน” (capital) ในชีวิตต่ำ เสียจนบอกได้ว่าต้องจ่าย “ต้นทุน” (cost) สูงมากหากจะยกระดับคุณภาพชีวิตตัวเอง กลับใช้จ่ายไปในเรื่องที่ยิ่งบั่นทอนทุนชีวิตตัวเองแบบนั้น หรือพูดให้กว้างไปกว่านั้น ทำไมคนเหล่านี้จึงเลือกจะทำพฤิตกรรมที่ทำร้ายตัวเอง มากกว่าจะดิ้นรนพยายามทำอะไรไปในทางที่เป็นการพัฒนาตัวเอง