ทำไมหมอถึงเดือดร้อนกับคำพิพากษาในคดีวัณโรคเด็ก?

ผลกระทบของคำพิพากษาคดีทางการแพทย์หลายคดีต่อแนวทางปฏิบัติของแพทย์ แม้จะมีคำปลอบใจว่า “คำพิพากษาไม่ได้เป็นบรรทัดฐานในคดีอื่นทุกคดี” แต่ในทางปฏิบัติ หากจำคำพูดของอดีตนายกรัฐมนตรีท่านหนึ่งซึ่งกล่าวไว้ว่า “หลายๆ สถานการณ์ ความเชื่อสำคัญกว่าความจริง” คำพิพากษาในอดีตที่ผ่านมาตอกย้ำคำพูดดังกล่าวนี้ โดยดูได้จากการประกอบวิชาชีพเวชกรรมที่เปลี่ยนไปตามคำพิพากษา โดยละทิ้งเหตุผลในตำราการแพทย์ทั้งหมดไป

คำวินิจฉัยของศาลฎีกา ในคดีที่ 12498/2558 “น้องหมิว” ชอบด้วยกฎหมายหรือไม่

วิเคราะห์คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 12498/2558 ..คำถามจึงมีว่าหากศาลฎีกามีความสงสัยในคำเบิกความของนายแพทย์สมศักดิ์ โล่ห์เลขา นายกแพทยสภา เหตุใดศาลฎีกาจึงไม่ค้นหาความจริงตามหลักการของระบบไต่สวน ซึ่งกฎหมายบัญญัติให้อำนาจไว้ตามมาตรา 36 และ 37 โดยมาตรา 36 บัญญัติว่า “ศาลอาจขอให้ผู้ทรงคุณวุฒิหรือผู้เชี่ยวชาญมาให้ความเห็นเพื่อประกอบการพิจารณาพิพากษาคดีได้ ฯลฯ ” ซึ่งหากศาลฎีกาดำเนินการตามมาตรา 36 ผลของคดีก็คงต่างจากที่ปรากฏ