เมืองใหญ่กับปัญหาความมั่นคงทางด้านอาหาร

เมื่อระบบเกษตรอุตสาหกรรมไม่อาจเลี้ยงดูเราได้ มนุษย์ก็มีทางออกด้วยการหันกลับไปสู่ชีวิตพื้นฐานที่เราผลิตอาหารด้วยมือของเราเอง การได้กินผักสดที่เป็นผลของน้ำพักน้ำแรง การได้เรียนรู้เรื่องการจัดสรรทรัพยากรร่วมกันในชุมชน และการได้เห็นตัวอย่างชิ้นงานทางภูมิสถาปัตยกรรมที่เป็นไปได้จริง ทำให้แนวคิดเรื่องความยั่งยืนนั้นเป็นสิ่งจับต้องได้ และนั่นได้ส่องให้เห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์ของการบรรลุเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่ตามกรอบการพัฒนาเพื่อความยั่งยืน ไม่เพียงแค่สำหรับปี ค.ศ. 2030 ตามที่กำหนดโดยองค์การสหประชาชาติ แต่สำหรับอนาคตต่อๆ ไปของเราทุกคน