อุตสาหกรรมเหมืองแร่ของไทย

อุตสาหกรรมเหมืองแร่ของไทย

คนมักจะเข้าใจและรับรู้ว่าการพัฒนามักมาพร้อมกับการทำลายทรัพยากร และหวังว่าวิวัฒนาการจะทำให้คนเข้าใจถึงผลกระทบและหันมาใส่ใจเรื่องสิ่งแวดล้อม ใส่ใจถึงการรักษาดูแลให้ทรัพยากรมีใช้ไปถึงลูกหลาน เมื่อชุมชนได้เรียนรู้มากขึ้น การลุกขึ้นมาพิทักษ์ชุมชนจึงกลายเป็นข้อพิพาทที่ระหว่างนักธุรกิจกับชุมชนอยู่เนืองๆ ด้วยการทำเหมืองแร่ของผู้ประกอบบางรายที่ขาดความรับผิดชอบ ก่อให้เกิดการปนเปื้อนของสารพิษในดินในแหล่งน้ำ เมื่อ”ชีวิต”ของชุมชนถูกทำลายลง พวกเขาอยู่ได้อย่างไร ซีรี่ส์นี้จึงขอนำเรื่องราวที่เกิดขึ้นมาเสนอ

1 ข่าวในประเด็นนี้

ข้อมูลจากปากชาวบ้าน เทียบรายงานความยั่งยืน “บ้านปู” – นักวิชาการชี้ พลังงานไทยล้นเหลือ “โรงไฟฟ้าถ่านหิน” ไม่จำเป็น

การเปิดเผยข้อมูล ทุกบริษัทรายงานว่ามีการทำ EIA EHIA ได้ ISO เหล่านี้ไม่ได้การันตีการมีส่วนร่วมของสังคม เราต้องการให้เขาบอกกระบวนการจริงๆ ไม่ใช้อ้างแต่มาตรฐาน ส่วนเรื่องการร้องเรียน กลไกการรับเรื่องร้องเรียน ยังไม่มีการเปิดเผยออกมาว่าเขาทำอย่างไร ทั้งที่แทบทุกบริษัทบอกไว้ว่ามีการรับเรื่องร้องเรียน เป็นหน้าที่ของประชาชนที่จะเป็นผู้ตรวจสอบและให้ความเห็นเพื่อกระตุ้นให้บริษัทปรับปรุงและเปิดเผยข้อมูล